آهنگ : روح اله خالقی
برده صبرم از دل چشم مستی
مـاه ساغر نوشی می پرستی
در میان خوبان فتنه جویی
در شکار دل ها چیره دستی
شب با چهره او مه جلوه گر نیست
چون روی لطیفش گلبرگ تر نیست
با نگاه گرم او باده را اثر نیست
مست عشق رویش را از جهان خبر نیست
در جهان هستی ما و عشق
و مستی
تازه شد بهار عاشق از جمال گلعذارش
وآنکه نو گلی ندارد چون خزان بود
بهارش
طره مشکینی برده هوشم
از لـب نوشینی باده نوشم
او ز تیـــر مژگـان جـان ستاند
من به راه جانان جان فروشم
چون آن آتشین لب می در سبو نیست
گل بـا آن لطـافـــت هم رنــگ او نیست
مدعی زعشـــق مـن کـــرده گفتگـــویی
من به آن بتم عاشق جای گفتگو نیست
در جهــان هستی ما و عشق و
مستی
نغمه بر کشیده بلبل، لاله خفته در
کنارش
وآنکــه نوگلــی ندارد چون خزان بود بهارش
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
دیدگاه شما در باره این ترانه